ਤੂੰ ਸੱਚਮੁਚ ਜਿੰਦਾ ਹੈਂ ……..: ਜਸਵੰਤ ਜ਼ਫ਼ਰ

ਮੇਰੇ ਦਾਦੇ ਦੇ ਜਨਮ ਵੇਲੇ
ਤੂੰ ਬਾਰਾਂ ਵਰਿਆਂ ਦਾ ਸੀ
ਜੱਲਿਆ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨਮਸ਼ਕਾਰਦਾ
ਦਾਦਾ ਬਾਰਾਂ ਵਰਿਆਂ ਦਾ ਹੋਇਆ
ਤੂੰ ਚੌਵੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ
ਭਰ ਜਵਾਨ ਗੱਭਰੂ ਸੀ
ਤੇਰਾ ਸ਼ਹੀਦੀ ਵੇਲਾ ਸੀ
ਦਾਦਾ ਗੱਭਰੂ ਹੋਇਆ ਤਦ ਵੀ ਤੂੰ
ਤੂੰ ਚੌਵੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਭਰ ਜਵਾਨ ਸੀ
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਗੱਭਰੂ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਵੀ
ਤੂੰ ਚੌਵੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਭਰ ਜਵਾਨ ਸੀ
ਮੈਂ ਚੌਵੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਹੋਇਆ
ਤਾਂ ਵੀ ਤੂੰ ਚੌਵੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਭਰ
ਜਵਾਨ ਗੱਭਰੂ ਸੀ
ਮੈਂ ਹਰ ਜਨਮਦਿਨ ਤੇ
ਬੁਢਾਪੇ ਵੱਲ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵੱਧਦਾ ਹਾਂ
ਤੂੰ ਹਰ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਿਨ ਤੇ
ਚੌਵੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ
ਭਰ ਜਵਾਨ ਗੱਭਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ
ਉਂਝ ਅਸ਼ੀਸ ਤਾਂ
ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦਿੰਦੀਆਂ ਨੇ
ਸਦਾ ਜਵਾਨੀਆਂ ਮਾਣੇਂ
ਪਰ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਿੰਦਾ ਹੈਂ
…….ਭਰ ਜਵਾਨ ਗੱਭਰੂ
ਸਦਾ ਜਵਾਨੀਆਂ ਮਾਣਦਾ
ਜਿਹਨਾਂ ਅਜੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣਾ ਹੈ
ਉਨਾਂ ਗੱਭਰੂਆਂ ਦੇ
ਵੀ ਹਾਣ ਦਾ ਹੈਂ

ਤਾਂ ਵੀ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਮਹਾਨ : ਇੰਦਰਜੀਤ ਹਸਨਪੁਰੀ

ਇਕ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਘਰ ਨੇ

ਰਹੇ ਨਾ ਇਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਭਗਵਾਨ

ਇਕ ਵੀ ਘਰ ਨਾ ਜਿਹਨਾਂ ਕੋਲੇ਼

ਇਥੇ ਲੱਖਾਂ ਹੀ ਇਨਸਾਨ

ਤਾਂ ਵੀ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਮਹਾਨ

ਕਾਣੀ ਵੰਡ ਕਿਓ ਇਥੇ ਮੈਨੂੰ

ਰੱਬ ਦੇ ਬੰਦੇ ਦੱਸ ਸਕਦੇ ਨੇ

ਇੱਕ ਇੱਕ ਰੱਬ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ

ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵੱਸ ਸਕਦੇ ਨੇ

ਸੋਚੋ ਸਮਝੋ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰੋ

ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਧਰਮ ਇਮਾਨ

ਰੱਬ ਦੇ ਬੰਦਿਓ ਜੋ ਰੁਲਦੇ ਨੇ

ਇਹ ਵੀ ਆਦਮ ਦੀ ਔਲਾਦ

ਕਾਣੀ ਵੰਡ ਨਾ ਰਹਿਣੀ ਜੱਗ ਤੇ

ਇਹ ਗੱਲ ਮੇਰੀ ਰੱਖਣਾ ਯਾਦ

ਉਪਰ ਥੱਲੇ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿਣਾ

ਇੱਕ ਦਿਨ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ

ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਉਸਨੂੰ ਤਾਂ

ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਭਰ ਭਰ ਕੇ ਥਾਲ

ਲੋੜਵੰਦ ਨੂੰ ਧੱਕੇ ਮਾਰੋਂ

ਨਾਲੇ ਕੱਢੌਂ ਸੌ ਸੌ ਗਾਲ਼

ਹਸਨਪੁਰੀ ਦਿਲ ਪਿਆਰ ਤੌਂ ਖਾਲੀ

ਉਂਜ ਕਹਾਉਂਦੇ ਹੋ ਧਨਵਾਨ 

ਵੇਸ਼ਵਾਵਾਂ ਤੀ੍ਮਤਾਂ…….. ( ਲਾਲ ਸ਼ਿੰਘ ਦਿਲ)

 

 

ਮਿਤਰੋ,

ਜਿਨਾਂ ਮਰਜੀ ਘਿ੍ਣਤ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝੋ

ਇਹ ਵੇਸ਼ਵਾਵਾਂ ਤੀ੍ਮਤਾਂ ਕੁੜੀਆਂ

ਮੇਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਧੀਆਂ ਹਨ

ਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵੀ

ਇਹ ਗਊਆਂ ਪੂਜਣ ਵਾਲੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦੀਆਂ

ਮਾਵਾਂ ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਧੀਆਂ ਹਨ

ਇਹ ਵੱਡੇ ਪੂੰਜੀਦਾਰਾਂ

ਮਾਵਾਂ ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਧੀਆਂ ਹਨ

ਜੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ

ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਇਨਕਲਾਬ ਦੀਆਂ

ਮਾਵਾਂ ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਧੀਆਂ ਹਨ

 

 

ਦਾਗ : ਸੁਰਜੀਤ ਪਾਤਰ

ਭੂਰੇ ਲਾਲ ਆਖਦਾ ਏ :

ਤੇਰੇ ਝੌਨੇ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ‘ਤੇ ਦਾਗ ਨੇ
ਹਾਂ ਭੂਰੇ ਲਾਲ
ਹਰੇ ਕੇਸਰੀ ਚਿੱਟੇ ਪੀਲੇ
ਲੀਡਰ,ਅਫ਼ਸਰ,ਸਾਇੰਸਦਾਨ,ਮਾਹਿਰ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਬੇਦਾਗ ਹੋ
ਤੁਹਾਡੇ ਗੈਟ ਸਮਝੌਤੇ,ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ
ਖਾਦਾਂ,ਬੀਜ,ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ
ਸਭ ਬੇਦਾਗ ਨੇ
ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀਆਂ
ਬੀਜ ਸਰਕਾਰ ਦੇ
ਮੌਸਮ ਰੱਬ ਦਾ
ਦਾਗ ਮੇਰੇ
ਲਗਦਾ ਹੈ ਹੁਣ ਮੈਂ
ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਉਗਾਇਆ ਕਰਾਂਗਾ
ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਾਗ ਹੋਇਆ ਕਰਨਗੇ
ਕਿਉਕਿ ਜੇ ਦਾਗ ਨਾ ਹੋਏ
ਤਾਂ ਤੁਸੀ ਬੇਦਾਗ ਕਿਵੇ ਸਾਬਤ ਹੋਵੋਗੇ

ਜਿੰਦਰਾ : ਅਹਿਸਾਨ ਬਾਜਵਾ

ਜਬਰ ਧਰੋਹ ਦੇ ਪੈਂਡੇ ਮੈਨੂੰ
ਪੁੱਠੀ ਰਾਹੇ ਪਾਇਆ
ਭੰਬਲ ਭੂਸਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ
ਆਪਣਾ ਆਪ ਭੁਲਾਇਆ
ਰਾਹ ਵਿਖਾਵਣ ਵਾਲਿਆਂ
ਫੰਦ ਅੱਵਲ ਲਇਆ
ਨਾ ਮੈਂ ਮੰਜਿਲ ਦੇ ਵੱਲ ਤੱਕਿਆ
ਨਾ ਮੁੜ ਘਰ ਨੂੰ ਆਇਆ
ਤਾਂ ਈ ਤਾਂ ਸੋਚ ਆਪਣੀ ਨੂੰ
ਜਿੰਦਰਾ ਆਪੇ ਲਾਇਆ

ਧਰੋਹ : ਅਹਿਸਾਨ ਬਾਜਵਾ

ਹਰ ਦਿਲ ਅੰਦਰ ਲੱਖ ਤਰੇੜਾਂ
ਹਰ ਦਿਲ ਅੰਦਰ ਪੀੜਾਂ
ਅੱਜ ਵੀ ਘੁੰਡ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਲੱਭਣ
ਵਾਰਿਸ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਹੀਰਾਂ